Van ontreddering naar redding

Onderstaande 7 artikelen volgen op elkaar en zijn gebaseerd op hoofdstuk 7 van het boek 'Koning Gevoel'



Misschien herinner je je nog de spectaculaire redding van zo'n tweehonderd paarden van een verdrinkingsdood in Friesland in 2006. ¹ De paarden hadden door het snel stijgende water hun toevlucht gezocht op een klein stukje droge grond, een zogenaamde Dobbe, en werden omringd door het voor hen bedreigende water.

Twintig paarden waren in hun paniek al verdronken en als ze niet snel overgebracht zouden worden naar het vaste land dan zouden er nog veel meer paarden aan het water overgeleverd worden. Er werden verschillende strategieën toegepast om de paarden zover te krijgen om de gevaarlijke plek, die hen schijnveiligheid bood, te verlaten. Niets werkte. Ze waren doodsbang en bleven waar ze waren. Totdat een groep amazones zorgvuldig een idee uitwerkten om op hun eigen paarden, die hen vertrouwden én soortgenoten waren van de ontredderde dieren, door het water te waden naar de plek waar de groep verloren paarden zich bevond. Om hen vervolgens vanuit hún benarde positie voor te gaan door het gevreesde doodswater heen terug naar de veilige overkant. Het idee hierachter was dat zij het vertrouwen van de ontredderde dieren zouden herwinnen wanneer een soortgenoot hen voor zou gaan en hen zo zou laten zien dat deze letterlijke sprong in het diepe zou leiden tot hun bevrijding. En het werkte! Het was hartverscheurend mooi om te zien hoe uiteindelijk de hele groep in doodsangst verkerende paarden hun vertrouwen stelden in de redding van hun soortgenoten en zich in een lange rij achter hen schaarden en zich lieten leiden naar de vrijheid.

Juist dat kleine moment van afhankelijk vertrouwen in de trouw van de voorloper was de sleutel tot uitredding in hun uitzichtloze situatie.

Originele strategie? Jazeker! Volkomen origineel. Want deze strategie werd duizenden jaren geleden al uitgedacht door de Originele Meester Redder van Zijn schepping, Jahweh Elohim. Hij zorgde voor een soortgenoot, een tweede en tevens laatste Adam, een broeder van de mensen die omringd worden door de doodsmachten van het water. En Hij zond Hem als Gods Zoon én Mensenzoon naar de aarde om een Redder te zijn voor wie het water tot aan de lippen is gestegen. Dwars door het lijden heen leerde Hij gehoorzaamheid aan Zijn Vader die Hem door het doodswater heen leidde naar Zijn verloren schepselen. Ook voor Hem was het een sprong in het diepe. Maar de diepte van het dodenrijk kon hem niet verslinden omdat Hij ondanks de omstandigheden Zijn oog gericht hield op Zijn Vader die Zijn ziel in het graf niet zou verlaten (Psalm 16:10, Handelingen 2:27). In Zíjn handen legde Hij Zijn geest. En in een volkomen afhankelijkheid van Zijn Amazone bereidde Hij voor ons de weg naar het leven.